മനസിന്റെ ഏതോ കോണില്
വിറങ്ങലിച്ചു കിടന്ന വേദനകളെ
ഞാന് കവിതയെന്നു വിളിച്ചു.
മഷി തീര്ന്ന പേനയും
മുന തേഞ്ഞ പെന്സിലുമായ്
പേജുകള് ഇല്ലാത്ത പുസ്തകത്താളുകളില്
അവ എഴുതാമെന്നു വെറുതെ വ്യാമോഹിച്ചു.
ഒഴുകാനൊരു കൈവരിയില്ലാതെ
കെട്ടികിടന്നു നരകിച്ച അവയിപ്പോള്
മനസിന്റെ അസഹനീയമായ താപമേറ്റ്
പതുക്കെ പതുക്കെ വറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു...
നീരാവിയായി .....മുകളിലേക്ക്......മുകളിലേക്ക്...
1 comments:
Anubhavangalum....nalla ormakalumannu ezhuthukarente,shakthi....avan or avall....ormakalenna mashiniracha,anubhavengalenna thulika upayogichu...avante thanne jeevithamagunna pusthaka thallukalill ezhithi cheyikunnu enthokeyo?...vayennakar vayikunathu palapozhum avante jeevithathe thaneyavammm.......!....good one dear.......
Post a Comment