അറം പറ്റിയ കവിത

| Wednesday, June 13, 2012

അറിയാത്ത ഭാഷയില്‍ കവിത എഴുതുക  അത്യന്തം ശ്രമകരമായ പണിയാണ്... അപ്പോള്‍ വളരെ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളില്‍ അങ്ങനെ ഒരു കവിത എഴുതേണ്ടി വന്നാലോ?
നല്ല ശേലായിരിക്കും..അല്ലേ....
അതെനിക്ക് അറിയഞ്ഞിട്ടല്ല....
പക്ഷെ ഈ കവിത ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് തയാറാക്കിയതാണ് ...

2009 ഡിസംബര്‍ മാസത്തില്‍ ഡി.ബി.പമ്പാ കോളേജ് എന്‍.എസ് .എസ് . യൂണിറ്റിന്റെ  സപ്തദിന ക്യാംബിനോടനുബന്ധിച്ച് ഞങ്ങള്‍ "ദ്യുതി 2009" എന്ന പേരില്‍ ഒരു കൈയെഴുത്ത്  മാസിക തയ്യാറാക്കുകയുണ്ടായി. അന്ന്‍ വോളന്റ്യര്‍ ലീഡര്‍ ആയിരുന്ന ഞാന്‍ എല്ലാവരോടും മാസികയില്‍ കൊടുക്കുവാന്‍ കഥകളും,കവിതകളും, ലേഖനങ്ങളും ഒക്കെ തയ്യാറാക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അപ്പോള്‍ അവര്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു തനിക്ക് ഏതൊക്കെ ഭാഷകള്‍ അറിയാമെന്ന്‌ ..ഞാന്‍ പറഞ്ഞ ഭാഷകളില്‍ ഹിന്ദിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഹിന്ദി കവിത എഴുതണം എന്ന് അവര്‍ക്ക് നിര്‍ബന്ധം.. അപ്പോളും എനിക്ക് വല്യ ടെന്‍ഷന്‍ ഒന്നും തോന്നിയില്ല...ആ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്ത് ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്തി...എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോളാണ് മനസിലായത് ഹിന്ദി ചില്ലറ സാധനം അല്ലെന്ന് .. എഴുതാതെ ചെന്നാല്‍ നാണംകെടും...എഴുതിയാല്‍ എന്താകുമെന്നു ഒരു പിടിയും ഇല്ല...  അവസാനം എന്തും വരട്ടെ എന്ന് കരുതി ധൈര്യപൂര്‍വ്വം ഒരൊറ്റ എഴുതങ്ങു എഴുതി...പിറ്റേന്ന് ഞാന്‍ കവിത കൊടുത്തപ്പോള്‍  അവര്‍ അന്തം വിട്ടു കുന്തം വിഴുങ്ങിയപോലെ ഒരു നില്‍പ്പാരുന്നു..അത് അവര്‍ മാസികയില്‍ കൊടുത്തു...എനിക്ക് ഇപ്പോളും ഈ കവിത ഒരു അത്ഭുദം തന്നെയാണ്...അറിയാത്ത കാര്യവും മനസുവെച്ചാല്‍ സാധിക്കുമെന്ന വലിയപാഠം ഞാന്‍ പഠിച്ചത് ഇതിലൂടെയാണ്...അന്നെന്നെ ഇതിനു പ്രേരിപിച്ച പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കളോടെ ഞാന്‍ എന്റെ നന്ദിയും കടപ്പാടും അറിയിക്കുന്നു...


ഞാന്‍ ആദ്യമായ് എഴുതിയ ഹിന്ദി കവിത താഴെ കൊടുക്കുന്നു... 
കാര്യമായ ഹിന്ദി പരിജ്ഞാനം ഇല്ലാത്തതിന്റെ എല്ലാ കുഴപ്പവും ഇതിനുണ്ട് എന്നെനിക് അറിയാം..
മാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുമല്ലോ....


टूटा सपना


मेरी आंखों में आसू,
मेरी नीन्दोम में जादू
मेरी मन धड़प्थी हे  
मेरी दिन बदलती हे  ।

एक सा सपना टूट गया
तारों चुपक्के से सोया
चान्दिनी शर्म से डूब गया
रब ने मुछसे छूट बोला ।

प्यार एक दर्द का व्यापार था
इस में जीत न पाया था
हारना मरने जेसा था
मुछको यह नहीं सह पाता ।

मेरी रास्ता भिगड़ गया
मेरी  हांथें बाँध रहा
लेकिन दर्द का ये चेहरा
चुपके मुसकुरने लगा ।

माता कितना प्यार करें
भ्राता कितना स्नेह मिलें
मेरे सपनों की लाश में
वो हसके नाचते हे ।


0 comments:

Post a Comment

 

Copyright © 2010 My blogs- Anju V Padma Blogger Template by Dzignine